சென்னை: சமீபத்தில் நடைபெற்ற தமிழக சட்டமன்றத் தேர்தல் முடிவுகளில் முக்கியமாக கவனத்தை ஈர்த்துள்ள அம்சமாக பாரதிய ஜனதா கட்சி-யின் கணிசமான பின்னடைவு பார்க்கப்படுகிறது. கடந்த தேர்தலில் நான்கு தொகுதிகளில் வெற்றி பெற்றிருந்த கட்சி, இந்த முறை வெறும் ஒரு இடத்தில் மட்டுமே வெற்றி பெற்றுள்ளது. இது மாநில அரசியல் சூழலில் கட்சியின் நிலைப்பாடு குறித்து பல்வேறு கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது.

இந்தத் தேர்தலில், கட்சியின் தற்போதைய மாநிலத் தலைவர் நயினார் நாகேந்திரன் உட்பட முக்கிய தலைவர்கள் தோல்வியைச் சந்தித்துள்ளனர். அவர் பெற்ற 56,071 வாக்குகள், திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் வேட்பாளர் கடற்கரைராஜ் பெற்ற 62,060 வாக்குகளை விட குறைவாக இருந்ததால், 5,989 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோல்வியடைந்தார். இதேபோல், முன்னாள் மாநிலத் தலைவர் தமிழிசை சௌந்தரராஜன் 32,328 வாக்குகள் மட்டுமே பெற்று, தமிழக வெற்றிக் கழகம் வேட்பாளர் வெங்கடரமணனிடம் 37,742 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோல்வியடைந்தார்.

மேலும், மத்திய அமைச்சர் மற்றும் முன்னாள் மாநிலத் தலைவர் எல். முருகன் கூட இந்தத் தேர்தலில் பின்னடைவைச் சந்தித்துள்ளார். அவர் பெற்ற 68,836 வாக்குகளை விட, தவெக வேட்பாளர் கமலி 84,209 வாக்குகள் பெற்று 15,373 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றுள்ளார். தொடர்ந்து பல தேர்தல்களில் இவரது வாக்கு சதவிகிதம் குறைந்து வருவது அரசியல் ஆய்வாளர்களின் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது.

அரசியல் விமர்சகர்கள் கருத்துப்படி, இந்த தோல்விகள் தனிப்பட்ட வேட்பாளர்களின் தோல்வி மட்டுமல்ல; மாநில அளவில் கட்சியின் ஆதரவு வலிமை குறைந்திருப்பதற்கான அறிகுறியாகவும் பார்க்கப்படுகின்றன. தமிழகத்தில் வாக்காளர்களின் சிந்தனை மற்றும் முன்னுரிமைகள், தேசிய கட்சிகளுக்கு எதிரான தனித்துவமான அணுகுமுறையை வெளிப்படுத்துவதாகவும் அவர்கள் மதிப்பிடுகின்றனர்.

இந்நிலையில், விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சி தலைவர் திருமாவளவன் உள்ளிட்ட திமுக கூட்டணி தலைவர்கள், பாஜகவின் தோல்வியை முக்கிய அரசியல் செய்தியாகக் குறிப்பிடுகின்றனர். திமுக கூட்டணி முழுமையான வெற்றி பெறாதபோதிலும், பாஜக-அதிமுக கூட்டணியை மக்கள் நிராகரித்திருப்பது ஒரு அரசியல் சைகையாகவே அவர்கள் கருதுகின்றனர்.

மொத்தத்தில், இந்தத் தேர்தல் முடிவுகள் தமிழகத்தில் தேசிய மற்றும் மாநில அரசியல் சக்திகளுக்கிடையிலான போட்டியின் தன்மையை மாற்றியமைத்துள்ளன. குறிப்பாக, பாஜகவின் குறைந்த ஆதரவு, எதிர்காலத்தில் கட்சி தனது அரசியல் தந்திரங்களை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய அவசியத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.